แถลงการณ์คณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย ฉบับที่ 1/2552
“ไม่ใช่แค่หนึ่งชีวิต..แต่คือทั้งหมดครอบครัว..ที่กระทบจากวิกฤติเศรษฐกิจครั้งนี้”

สิ้นเดือนมีนาคม 2552
- 23,712 คน ถูกเลิกจ้าง โรงงาน/บริษัทปิดกิจการไปแล้ว 272 แห่ง ตั้งแต่มกราคม 52
- 163,726 คน ถูกเลิกจ้าง โรงงาน/บริษัทปิดกิจการไปแล้วกว่า 1,000 แห่ง ตั้งแต่ต้นปี 51
- 227,000 คน ถูกลดค่าจ้าง และค่าล่วงเวลา (โอที) ส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมยานยนต์ ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ และสิ่งทอ
- 2 ล้านคน เป็นอย่างต่ำ ที่ถูกคาดการณ์ว่าจะตกงานในปีนี้
- 5 อันดับแรก จังหวัดที่มีการเลิกจ้างมากที่สุด คือ สมุทรปราการ ปทุมธานี อยุธยา กรุงเทพมหานคร และฉะเชิงเทรา
จากปัญหาวิกฤติเศรษฐกิจที่เริ่มต้นที่ประเทศสหรัฐอเมริกาจนเกิดผลกระทบไปทั่วโลก และประเทศไทยเองก็ตกอยู่ในภาวะดังกล่าวอย่างยากจะหลีกเลี่ยง วิกฤติครั้งนี้ส่งผลต่อภาคเศรษฐกิจอย่างรุนแรง จนนำมาสู่ปัญหาการเลิกจ้างแรงงานอย่างมโหฬาร โดยเฉพาะแรงงานที่อยู่ในภาคอุตสาหกรรมการส่งออก ดังเช่น ลูกจ้างในกิจการผลิตยางรถยนต์กว่า 2 หมื่นคน ในโรงงานทั่วประเทศ ที่กำลังประสบปัญหาเดือดร้อนอย่างหนักที่จะถูกเลิกจ้าง ถูกลดชั่วโมงทำงาน และไม่จ่ายเงินเดือน ในขณะที่ไม่มีการคิดถึงการลดค่าจ้างฝ่ายบริหารเลยแม้แต่น้อย ทั้งที่ค่าจ้างฝ่ายบริหารสูงมาก ชี้ให้เห็นว่าเป็นการผลักภาระให้แต่เพียงฝ่ายลูกจ้างเท่านั้น
- ลูกจ้างบริษัทผลิตยางกู๊ดเยียร์ 160 คน ต้องถูกปลดออกจากงาน โดยผู้บริหารไม่มีการแจ้งให้รับทราบก่อน
- ลูกจ้างบริษัทสยามมิชลิน พระประแดง สมุทรปราการ และ แหลมฉบัง ระยอง กำลังเดือดร้อนอย่างหนัก นายจ้างไม่จ่ายเงินเดือน ลดเวลาทำงานของลูกจ้างทุกคน รวมทั้งถูกปรับลดเงินเดือนถึง 13 % 
- ลูกจ้างบริษัทแคนาดอล เอเชีย และบริษัทแคนาดอลไพพ์ กำลังอดตาย เพราะนายจ้างไม่จ่ายค่าจ้าง และไม่รับกลับเข้าทำงาน
ทั้งๆที่บริษัทสยามมิชลิน ขายยางส่งออกทั่วโลกเป็นอันดับ 1 มีการขยายโรงงานต่อเนื่อง ตลอดเวลาที่ดำเนินกิจการมาเป็นเวลา 20 ปี บริษัทฯมีผลกำไรอย่างต่อเนื่อง สิ้นปี 50 มีกำไรถึง 1,114 ล้านบาท บริษัทแคนาดอล ตั้งมาตั้งแต่ปี 2523 บริษัทฯมีกำไรตลอดและยังขยายบริษัทฯเพิ่มขึ้นบนเนื้อที่กว่า 500 ไร่ และมีการขยายกิจการกว่า 8 โรงงาน

เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2552 คณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย (คสรท.) ร่วมกับมูลนิธิเพื่อสิทธิมนุษยชนและการพัฒนา (มสพ.) ยื่นข้อร้องเรียนต่อผู้รายงานพิเศษแห่งองค์การสหประชาชาติ 3 ท่าน และคณะกรรมการขจัดการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติในทุกรูปแบบ ขององค์การสหประชาชาติ ต่อกรณีที่รัฐบาลไทยปฏิเสธไม่ให้แรงงานข้ามชาติจากประเทศพม่า ซึ่งประสบอุบัติเหตุหรือเจ็บป่วยจากการทำงานเข้าถึงกองทุนเงินทดแทนของสำนักงานประกันสังคม ซึ่งถือเป็นการละเมิดอนุสัญญาสหประชาชาติ ว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติในทุกรูปแบบ

ดังนั้น คสรท. และ มสพ. จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้กลไกระหว่างประเทศด้านสิทธิมนุษยชนในการดำเนินการเพื่อขอให้กระทรวงแรงงานยุติการเลือกปฏิบัติโดยการปฏิเสธสิทธิขั้นพื้นฐานของแรงงานข้ามชาติ ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่ถูกเอารัดเอาเปรียบในสังคม พวกเราได้เคยใช้ความพยายามโดยการเรียกร้องต่อเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสของกระทรวงแรงงานของไทย ว่ามีแรงงานข้ามชาติชาวพม่าจำนวนมากที่ประสบอุบัติเหตุจากการทำงานแต่กลับไม่ได้รับเงินทดแทนหรือหากได้รับก็เป็นจำนวนเงินที่น้อยกว่าสิทธิที่ควรจะได้ตามกฎหมาย แต่ทางกระทรวงแรงงานนอกจากจะปฏิเสธข้อเรียกร้องดังกล่าวอย่างไม่ใยดีแล้ว ยังคัดค้านคำอุทธรณ์ของเราด้วย
เมื่อกลางปี พ.ศ.2551 องค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO)ได้มีหนังสือสอบถามไปยังกระทรวงแรงงานต่อกรณีที่มีการปฏิเสธไม่ให้แรงงานข้ามชาติจากประเทศพม่าเข้าถึงกองทุนเงินทดแทน  ซึ่งถือเป็นการละเมิดอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศ ว่าด้วยการปฏิบัติโดยเท่าเทียมกัน (เรื่องค่าทดแทนกรณีเกิดอุบัติเหตุ) พ.ศ.2468 (อ.-19) แต่ทางกระทรวงแรงงานกลับปฏิเสธว่านโยบายดังกล่าวนั้นไม่ถือเป็นการเลือกปฏิบัติ  อีกทั้งยังไม่นำพาต่อข้อเสนอแนะในเรื่องดังกล่าวของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ 2 ฉบับที่ส่งไปที่กระทรวงแรงงานในปี พ.ศ. 2550 และ 2551 ที่ชี้ชัดว่านโยบายและการกีดกันดังกล่าวเป็นการเลือกปฏิบัติและไร้มนุษยธรรม

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาขบวนการแรงงานไทยได้ให้ความช่วยเหลือแรงงานข้ามชาติชาวพม่าในการดำเนินการทางกฏหมายว่าการถูกปฏิเสธสิทธิในการเข้าถึงกองทุนเงินทดแทนนั้นเป็นการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฏหมาย โดยได้ช่วยเหลือให้แรงงานข้ามชาติฟ้องต่อศาลปกครองเพื่อขอให้ศาลเพิกถอนหนังสือเวียนที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายของสำนักงานประกันสังคมที่กีดกันแรงงานข้ามชาติไม่ให้เข้าถึงกองทุนเงินทดแทน แต่เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.2551 ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำสั่งไม่รับคำฟ้องดังกล่าว โดยให้เหตุผลว่าศาลปกครองไม่มีอำนาจในการพิจารณาการกระทำทางปกครองด้านแรงงาน  ดังนั้นต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ.2551 แรงงานข้ามชาติ จึงได้ยื่นฟ้องต่อศาลแรงงานกลางเพื่อขอให้เพิกถอนหนังสือเวียนฉบับดังกล่าวและได้อุทธรณ์คำสั่งของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนที่ปฏิเสธไม่ให้แรงงานข้ามชาติที่ต้องทุพพลภาพอันเนื่องมาจากอุบัติเหตุจากการทำงานเข้าถึงกองทุนเงินทดแทนต่อศาลฎีกา  อย่างไรก็ตามในความเห็นของผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมาย ศาลยุติธรรม เช่น ศาลแรงงานกลางและศาลฎีกานั้น ไม่มีเขตอำนาจที่จะเพิกถอนหนังสือเวียนฉบับดังกล่าวได้  ดังนั้น นโยบายดังกล่าวของกระทรวงแรงงานจึงยังคงไม่ได้รับการทบทวน อีกทั้งจากคำสั่งดังกล่าวของศาลปกครองสูงสุดก็เป็นผลให้การเยียวยาด้วยมาตรการทางกฎหมายภายในประเทศไทยไม่สามารถที่จะทำได้อีกต่อไป 

แถลงการณ์ศูนย์ประสานงานเยาวชนเพื่อประชาธิปไตย (YPD)
เนื่องในวันตรีสากล ประจำปี 2552

เนื่องในวันสตรีสากล ประจำปี 2552  ศูนย์ประสานงานเยาวชนเพื่อประชาธิปไตย (YPD) ในฐานะองค์กรด้านสิทธิมนุษยชนที่มีความสนใจในประเด็นความเสมอภาคทางเพศ และมีบทบาทในการส่งเสริมให้ความรู้แก่เยาวชนในเรื่องดังกล่าว จึงมีข้อเสนอต่อรัฐบาล ดังต่อไปนี้
1.  รัฐบาลจะต้องดำเนินการในฐานะที่ประเทศไทยเป็นภาคีในอนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ (CEDAW) โดยยกเลิกการตั้งข้อสงวนในอนุสัญญาทั้งหมด และดำเนินการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายต่างๆของไทยให้สอดรับกับอนุสัญญาดังกล่าว
2.  รัฐบาลจะต้องมีมาตรการในการแก้ไขปัญหาและส่งเสริมสถานภาพสตรีในสังคมไทยอย่างจริงจัง โดยรวมทั้งการแก้ไขปัญหาความรุนแรงที่เกิดขึ้นกับสตรีใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้   ปัญหาความรุนแรงที่เกิดขึ้นกับสตรีที่เข้าร่วมการชุมนุมทางการเมือง   ปัญหาความรุนแรงที่เกิดขึ้นในกระบวนการยุติธรรมโดยเฉพาะกรณีที่เป็นคดีทางเพศ และเราขอให้รัฐบาลส่งเสริมรณรงค์แก่สังคมให้เข้าใจถึงความเสมอภาคทางเพศทั้งด้านสังคมและวัฒนธรรม เพื่อแก้ไขปัญหาบรรทัดฐานและค่านิยมในสังคมไทยที่ส่งเสริมระบบชายเป็นใหญ่และกดขี่สตรีเพศอยู่
3.  ในฐานะที่ศูนย์ประสานงานเยาวชนเพื่อประชาธิปไตย (YPD) เป็นองค์กรสมาชิกของคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย เราจึงมีข้อเรียกร้องในประเด็นของแรงงานสตรีดังนี้
3.1  เราขอเรียกร้องให้รัฐบาลมีมาตรการในการแก้ไขปัญหาเรื่องการถูกคุกคามทางเพศและเอาเปรียบแรงงานหญิงในสถานที่ทำงาน ซึ่งปรากฏข้อเท็จจริงว่าแม้แต่ในหน่วยงานราชการเองก็ยังมีปัญหาเรื่องเหล่านี้ปรากฏอยู่
3.2  เราขอให้รัฐบาลดำเนินการพัฒนาสิทธิในระบบหลักประกันสุขภาพและการอาชีวอนามัย ให้แรงงานหญิงได้เข้าถึงการให้บริการสุขภาพอย่างครบวงจร  ตอบสนองต่อปัญหาต่างๆที่เกี่ยวกับสุขภาวะเพศหญิง โดยเฉพาะในกรณีที่เป็นการเจ็บป่วยจากการทำงาน 
3.3   เราขอให้รัฐบาลดำเนินการแก้ไขปัญหาการเอาเปรียบแรงงานสตรีต่างด้าวและผู้ลี้ภัยที่เป็นสตรีในไทย   ดำเนินการคุ้มครองแรงงานสตรีไทยในต่างแดน รวมทั้งแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์อย่างจริงจัง เพราะมีผู้หญิงจำนวนมากที่ตกเป็นเหยื่อของขบวนการค้ามนุษย์